Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Voorts worden hier (gelijk ik zooeven heb aangestipt) de anderen niet beroofd van den lof van rechtvaardigheid, maar een bijzonder voorbeeld wordt ons in den persoon van één mensch gegeven, die bij de vreeselijke ontaarding standvastig bleef opdat wij zouden leeren, meer te letten op God dan op menschen, als wij gaarne ons leven recht en ordelijk willen inrichten.

Want de uitdrukking van Mozes beteekent hetzelfde, alsof hij gezegd had, dat Henoch niet door het bederf der menschen werd verleid, maar op God alleen het oog hield, om met een rein geweten, als onder Zijne oogen, hem vromelijk te dienen.

1^11 hij wees niet meev, want God nam hem weg. Onbeschaamd strijdlustig moet hij wel zijn, die niet toestemt, dat hier iets buitengewoons wordt opgemerkt.

Wel worden allen uit de wereld weggenomen door den dood, maar duidelijk drukt Mozes uit, dat Henoch op ongewone wijze, tegen den regel der natuur in, door God is weggenomen.

Want npS (lakach) beteekent bij de Hebreen evengoed „aannemen als „opnemen". Maar het woord daargelaten, het is genoeg,zoo wij ons houden aan de zaak zelve, dat Henoch midden in zijn levensloop plotseling en op ongewone wijze is verdwenen uit het oog der menschen, omdat God hem wegnam, op dezelfde wijze als wij lezen, dat met Elia gebeurd is. Wijl in de wegneming van Henoch een teeken werd gegeven van de onsterfelijkheid heeft God ongetwijfeld het gemoed der heiligen willen opbeuren, door een zeker vertrouwen voor de ure huns doods. Door dien troost heeft Hij de vrees willen wegnemen, dien ze wegens den dood konden hebben, door de wetenschap, dat elders een beter leven voor hen was weggelegd. Verwonderlijk is het echter, dat Adam dezen steun van vertrouwen en troost heeft gemist. Aangezien het verschrikkelijke vonnis Gods „gij zult den dood sterven", hem gedurig in de ooren klonk, had hij vooral eenige verlichting noodig, om iets anders te zien in den dood, dan vervloeking en verderf. Toch vond 150 jaren na zijn dood,' of omstreeks dien tijd, Henochs wegneming plaats, die bestemd was, eene zichtbare spiegel der zalige opstanding te zijn, bij welks licht hij met een kalm gemoed zich tot het verhuizen zou uitgerust hebben. Maar wijl de Heere bij het opleggen der

Sluiten