Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eenvolging van strijd ons niet moet ontmoedigen. Zoo iemand meer neigt tot het algemeen bij de Joden aangenomen gevoelen, zal de verdeeling der aarde moeten slaan op de eerste verhuizingen, toen de menschen zich naar verschillende kanten begonnen te verspreiden; maar hiertegen strijdt, wat wij gezien hebben in het vorig.- hoofdstuk over de alleenheerschappij van Nimrod. Het staat ons echter vrij een middenweg te houden, zoodat de spraakverwarring misschien plaats greep in den hoogsten ouderdom van Peleg. Hij leefde ongeveer twee honderd en veertig jaren. Ook is hot niet ongerijmd te zeggen, dat de heerschappij van Nimrod twee of drie eeuwen heeft geduurd. Ik sta ten minste, gelijk men in twijfelachtige zaken behoort te doen, gaarne een tusschenruimte van langeren tijd toe tusschen den vloed en den torenbouw. Maar als Mozes zegt, dat „de aarde eenerlei tongval was", prijst hij de buitengewone genade Gods, dat Hij onder zeer verspreide menschen nog eenen heiligen band van gemeenschap had willen doen blijven, zoodat ze onderling eene gemeenschappelijke taal hadden. E'i voorwaar, de verscheidenheid van talen is te beschouwen als een wonder. Want als de taal liet eigenaardige kenmerk van den geest is, hoe komt het dan, dat menschen, die dezelfde rede bezitten, en die töt een gemeenschappelijk leven geboren zijn, niet onderling dezelfde taal hebben ? Mozes zegt dus, dat dit kwaad, omdat het strijd met de natuur, bijkomstig is, en als eene straf van Godswege den menschen is opgelegd, zoodat hunne tongen verdeeld werden, wijl ze goddeloos tegen God samensmeedden. De eenheid van taal had onder hen samenstemming in de liefde moeten aankweeken, maar deze schare, waarover Mozes spreekt, groeide, nadat zij zich van den zuiveren dienst van God en van de heilige vergadering der geloovigen had vervreemd, aan, om oorlog tegen God te verwekken. Door eene rechtmatige straf Gods zijn dus hunne tongen verdeeld.

2. Zij vonden eene laagvlakte in het land Sinrar. Uit deze woorden kan men opmaken, dat Mozes spreekt over Nimrod en het volk, dat hij zich had verzameld. Maar al geven wij toe, dat Nimrod de opperste aanvoerder is geweest, in het oprichten van zulk een groot gevaarte, om daarin een vreeselijk gedcnktecken van zijne alleenheerschappij te plaatsen, zoo verhaalt Mozes toch duidelijk, dat het werk niet is ondernomen door het beleid of den wil van slechts éenen man, maar dat allen

Sluiten