Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

andere proef om Abrams geloof te toetsen. Want welke reden zou God hebben, om niet terstond zijnen knecht het land aan te wijzen, dan alleen dat Hij, door zijpen knecht in onzekerheid te laten, hem te beter kon toetsen, of hij waarlijk gehecht was aan Zijn woord. Hij zegt als 't ware: Ik beveel u blindelings uit te trekken, en ik verbied u te vragen, waarheen Ik van plan ben u te voeren, totdat gij uw vaderland zult hebben vaarwel gezegd, en u geheel aan Mij zult overgegeven hebben. En dit is het rechte bewijs onzer gehoorzaamheid, als wij niet eigenwijs willen zijn, maar ons aan den Heere toevertrouwen. Wanneer Hij dus iets van ons eischt, betaamt het ons niet bekommerd te zijn over den uitslag, want dan doen vrees en zorg ons vertragen. Blindelings God als leidsman te volgen is beter, dan steunende op eigene wijsheid rond te dwalen langs de door haar uitgedachte kromme wegen. De tegenwerping, dat dit in strijd is met de vroegere uitspraak, waar Mozes zegt, dat Therah en Abram uit hun land vertrokken zijn, om in het land Kanaan te komen, is gemakkelijk op te lossen, als wij een prolepsis in Mozes woorden aannemen, die in dit hoofdstuk ook in het woord Bethel, en meermalen in de Schrift voorkomt. Zij wisten niet, waar zij zouden komen, maar omdat het voor hen vast stond te gaan, waar God hen riep, noemt Mozes, op eigen gezag sprekende, het land, dat hun nog niet bekend was, maar later aan Abram werd aangewezen. Het is dus waar, dat zij zij.i vertrokken met het doel, om te komen in het land Kanaan ; want door het aannemen der belofte betreffende de aanwijzing van het land, lieten zij zich door God leiden, totdat hetgeen hun beloofd was, metterdaad geschonken werd. Toch kan het gebeurd zijn, dat God, Abrams gezindheid goedkeurende, hem kort daarop uit de onzekerheid heeft gegeholpen. Want wij weten niet, op welk tijdstip God hem heeft bekend gemaakt, met hetgeen Hij wilde, dat voor een tijd althans verborgen zou zijn. Het is voldoende te weten, dat Abram zich metterdaad gehoorzaam aan God betoond heeft, daar hij, zijne zorgen toevertrouwde aan Gods Voorzienigheid, en als 't ware, alles wat hem kon doen dwalen, aan Zijn boezem ontlastte en niet aarzelde zijn vaderland te verlaten, zonder te weten waar hij eindelijk zijn voet neer zou zetten. Want op die wijze werd de wijsheid des vleesches ten onder gebracht, en alle neigingen te zamen bedwongen. Toch kan

Sluiten