Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat deze aan geregelden arbeid wordt gewend en daardoor leert, zich voor de maatschappij en zich zeiven nuttig te maken, 4* de vrijheidsstraf onttrekt den misdadiger tijdelijk (volgens Öntw. ook voor goed) aan de maatschappij.

Wat de doodstraf aangaat, deze wordt door velen als onzedelijk afgekeurd. De ondervinding leert, dat zij niet veel afschnkkeVider werkt dan eenige andere straf. Bovendien kan ook de rechter zich vergissen en dan is herstel na de tenuitvoerlegging

niet meer mogelijk. _

Nederland heeft de doodstraf dan ook sedert 18 < 0 atgeseliatt; zoo ook Italië, Portugal, Rumenië, Zwitserland en eenige staten van Amerika. In Indië meent men haar nog niet te kunnen

missen.

In elk geval moet de oplegging der doodstraf hooge uitzon' dering blijven en slechts worden toegepast indien de daad zoo afschuwelijk is, dat de dader den naam van mensch nauwelijks meer verdient.

Verminkende straffen bestaan in Iudië (althans m de ondei ons direct bestuur staande streken) reeds sedert lang niet meelde straffen van geeseling en brandmerk werden bij Bepp. Swg, afgeschaft (verg. § 19», blokarrest werd in het Stwb. 1. met meer onder de straffen opgenomen en is derhalve daardoor als \eivallente beschouwen. De straf van rottingslagen werd als strat bij Stbl. 1866 no.15 (zie „Verzameling'' van mr. Lion, p. 1698) afgeschaft, maar ii\s tuchtmaatregel in de gerat,geiu^ev behouden itot 1903 ook voor militairen, ingelijfd bij een stratdetachement

zie Stbl. 190;! no. 1 i.

§35.Onderscheid Van straf in den strafrechtelijken zin van het woord moeten Vhen «m en ve.m,hi]|ende daarop gelijkende instellingen goed, ondersehei-

ïr êeiiikend5den worden.

8 /<• Vooreerst moet de verplichting tot schadevergoeding vooral

niet met straf verward worden. Deze verplichting is van

zuiver privaatrechte 1 ijken aard en moet, zooals m « 2, noot,

reeds opgemerkt is. door den benadeelde (de „beleedigde

partij") voor den burgerlijker, rechter worden geëischt (zie artt.

28^-30 A. B.; de uitzonderingen, waarvan art. 28 gewag maak ,

kent het Inlandsch procesrecht niet). Daarom belmoren artikelen,

als artt. 32, 76 en 177 Stwb. 1., niet in het strafwetboek

Sluiten