Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nog niet geheel — aan de eischen eener goede strafwetgeving dan de geldende strafwetboeken.

Waar culpci reeds voldoende is, gebruikt het Ontw. de formule: „hij, aan wiens schuld dit of dat te wijten is"; waar dolus vereischt wordt, drukt het Ontw. dit uit door gebruik van het woordje opzettelijk, tenzij het opzet reeds voldoende uit eene andere uitdrukking der omschrijving blijkt. Dit laatste is b.v. het geval, waar eenig oogmerk tot de elementen van het delict behoort, b.v. bij muntmisdrijven; valschheid in zegels en merken, in geschriften; bij vele soorten van bedrog, enz. Zoo treft men het woordje „opzettelijk" ook niet aan bij mishandeling (a. 305 Ontw.), evenmin bij het misdrijf van art. 337 Ontw. („hij die door listige kunstgrepen den verzekeraar in dwaling brengt enz.") noch bij dat van art. 341 Ontw. („hij die eet- of drinkwaren — verkoopt—, wetende dat zij vervalscht zijn en die vervalsching verzwijgende"), enz. Bij al deze misdrijven blijkt het uit de omschrijving, dat zij niet anders dan opzettelijk gepleegd kunnen worden.

En toch zou lïet beter zijn geweest, indien het Ontw. consequent den regel had gevolgd, om het woordje „opzettelijk" er uitdrukkelijk bij te voegen. Want overal waar dit woordje gebruikt wordt, is tevens groote zorg aan de plaatsing ervan besteed, opdat duidelijk zou blijken, op welke elementen het opzet ai dan niet gericht moet zijn. Overal nl., waar het woordje „opzettelijk' voorkomt, beheerscht het alles, wat erop volgt, maar niet, hetgeen eraan voorafgaat. Twijfel daaromtrent is dus (opéén uitzondering na, zie §92), niet meer mogelijk, waar „opzettelijk" in de delictsomschrijving voorkomt; wél daarentegen, waar zulks niet het geval is.

In de nog geldende strafwetboeken is aan de redactie bij lange niet zooveel zorg besteed; de omschrijving der delicten is er meestal veel te uitvoerig en daardoor onduidelijk; er wordt dikwijls te veel in bijzonderheden afgedaald, te weinig worden er algemeene omschrijvingen gebruikt, zoodat dikwijls eene strafbepaling door hare uitvoerigheid onvolledig wordt. In plaats van de eulpa eenvoudig door het woordje „schuld" aan te duiden, worden er verschillende vormen, waaronder die eulpa kan voorkomen, opgesomd, of wordt zij zelfs aap

Sluiten