Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op jongeren leeftijd is men veel meer voor verbetering vatbaar dan op ouderen, het karakter heeft zich dan nog niet geheel gevormd, de slechte kiemen kunnen gemakkelijker worden uitgeroeid. Het spreekt echter van zelf, dat tegenover jeugdige misdadigers geheel anders tewerk dient te worden gegaan dan tégenover volwassenen. Het opleggen van hechtenis-en gevangenisstraf (men denke eraan, dat wij thans over de Nederlandsche strafwet spreken) wordt voor de bestrijding der misdaad bij jeugdige personen over het algemeen ondoelmatig geacht; vandaar dat thans .in Nederland hechtenis nooit meer, gevangenisstraf slechts in hoogst zeldzame gevallen aan jeugdige personen kan worden opgelegd.

Of dit nieuwe stelsel in Indiö, zij het gewijzigd, al dan niet ingevoerd zal worden, is op het oogenblik niet te bepalen. Intusschen, het stelsel op zich zelf is belangrijk genoeg, om er in dit werkje althans een zeer kort overzicht van te geven. Het komt op het volgende neer:

1° De leeftijdsgrens, waarop een kind niet-vervolgbaar is of wel, en waarop de verplichting des rechters begint om een onderzoek in te stellen naar het oordeel des onderscheids, is vervallen. Over het oordeel des onderscheids wordt thans in t geheel niet meer gesproken, maar aan den rechter wordt het overgelaten, om in elk gegeven geval de doelmatigste beschikking te nemen, natuurlijk binnen de grenzen der wet.

2° Voorop wordt gesteld, dat bij vervolging van een kind

beneden 16,jaar, de rechter geene straf behoeft op te leggen, en hij het kind ongestraft aan zijn ouders of voogden mag teruggeven (nieuw art. 38 Ned. Swb.).

>° In geval van misdrijf kan de rechter den jeugdigen misdadiger

beneden 18 jaar ook ter beschikking stellen der Regeering, in 't algemeen zonder verdere strafoplegging (nieuw a, 39 Ned. Swb., le lid). De twee laatste leden van a. 39 houden bijzondere bepalingen in t. a. v. bepaalde overtredingen.

In zoo n geval wordt de jeugdige misdadiger opgenomen in een rijks- of particulier opvoedingsgesticht, en wel voor zoolang zulks noodig blijkt, doch voor niet langer dan zijn 21e jaar. Hierbij heeft men dus gebroken met het

Sluiten