Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beide gevallen kan men zeggen, dat een element van doodslag of moord daardoor is verwezenlijkt, strafbare poging zou dus niet mogen worden aangenomen. — üe tweede opvatting voldoet daarom m. i. meer het rechtsgevoel. M. i. vormt eene handeling eene uitvoeringshandeling, indien menschelijkerwijs gesproken daaruit met zekerheid blijkt, dat de dader het delict zou hebben voltooid, indien buiten zijn wil gelegen omstandigheden zulks niet hadden verhinderd. Alsdan is met de uitvoering van het delict m. i. begonnen. Of eenige handeling in een concreet geval al dan niet aan deze voorwaarde voldoet, hangt van omstandigheden af; de beoordeeling hiervan wordt aan het beleid des rechters overgelaten.

De twee tegenover elkaar staande meeningen zijn uitvloeisels van twee theorieën, die zich vooral bij de leer van de poging voordoen, nl. de objectieve en de subjectieve. De aanhangers van beide theorieë.n zijn het eens omtrent dit punt: dat niemand gestraft kan worden uitsluitend wegens een misdadig voornemen; dit misdadig voornemen moet zich geuit hebben in eenige gedraging, welke een begin van uit roering van het voorgenomen delict moet vormen. De objectivisten echter leggen uilen nadruk op het objectieve, de subjectivisten op het subjectieve element der poging, zonder dat laatstgenoemden het objectieve element verwaarloozen. Vandaar dat de objecti visten eischen, dat althans een element van het delict verwezenlijkt zij, de subjectivisten zich ermee tevreden stellen, indien de dader dooi' zijne gedraging bewezen heeft, het vaste voornemen te hebben, om het delict te voltooien.

§ 124. Ondeug- Het bestaan dezer twee richtingen komt vooral uit bij de deiijkheid van mid- Vraag, of van poging sprake kan zijn, wanneer de omstandigheid, dei of object. ^ voltooiing van het delict beletten, bestaat in de ondeug¬

delijkheid van het middel, hetwelk de dader heeft gebruikt, of in die van het object, het voorwerp waartegen het voorgenomen delict was gericht. Bv. men wil iemand door arseniek dooden, maar men geeft hem bij vergissing zout of suiker (ondeugdelijk middel); of wel: men wil A dooden, steekt hem een kris in het hart, maar het blijkt, dat A reeds tevoren gestorven was (ondeugdelijk object).

De objectivisten willen in zulk een geval niet van poging

Sluiten