Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

§ 187. Coi

cursus idealis i voortgezet deli volgens Ontwerp

Wanneer clus op delict a dwangarbeid b/k tot ten hoogste 5 jaar, op delict b dwangarbeid i/k tot 10 jaar was gesteld, terwijl de dader voor laatstbedoeld delict reeds 8 jaar had gekregen, zoo zou de straf voor delict a niet zwaarder dan J jaar dwangarbeid b/k mogen zijn. Want het gaat niet aan, om méër dwangarbeid b/k op te leggen op grond dat deze minder zwaar is dan dwangarbeid i/k, omdat elke wettelijke maatstat tot vergelijking ten eenenmale ontbreekt; ook mag niet wegens delict a twee jaar dwangarbeid ijk worden opgelegd, aangezien alsdan dat delict zou worden gestraft met eene andere straf, dan door den wetgever daarop is gesteld; wèl had de rechter, bij gelijktijdige berechting, volgens a. 305 I. R. direct 10 jaar dwangarbeid i/k kunnen geven.

Wanneer ten slotte bij het eerste vonnis het zwaarst bedreigde delict reeds met het maximum was gestraft geworden, zoo zal de dader bij het tweede vonnis wèl schuldig moeten worden verklaard aan het andere delict, maar hem daarvoor geen straf meer mogen worden opgelegd.

Het Ontwerp regelt den samenloop uitvoerig in den F/«« !n Titel van het Ie Boek.

ct A. Vooreerst de concursus idealis'. Valt een feit in méér • dan ééne strafbepaling, zegt art. 52, zoo wordt slechts éene dier bepalingen toegepast, bij verschil die, waarbij de zwaarste hoofdstraf is gesteld.

De 2e alinea van dat art. vormt eene toepassing van den regel: „Lex specialis derogat generalij", alsdan is, zooals wij zagen, geen sprake van concursus (Verg. § 179).

B. Het volgend artikel behandelt het voortgezet delict, of liever: de voortgezette handeling, welke als één feit moet worden beschouwd. Art. 53 drukt dit geval aldus uit: „Staan meerdere feiten, ofschoon elk op zich zelf misdrijf of overtreding opleverende, in zoodanig verband, dat zij moeten worden beschouwd als ééne voortgezette handeling." Ook in dit geval wordt slechts ééne strafbepaling, bij verschil die, waarbij de zwaarste hoofdstraf is gesteld, toegepast. Hoe de Ontwerper van het Nederlandsch Swb., dus ook van ons a. 53 Ontw., zich dat verband heeft voorgesteld, zagen wij reeds op blz. 253. Dit

Sluiten