Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op zich zelf staande daad, maar veel meer nog als een onrein beginsel, dat van meetaf zijn innerlijk wezen doortrekt : Schaamte als blijk van bewustzijn van onreinheid; bange vrees voor God, zich in vlucht voor God openbarend, onboetvaardigheid, blijkend in het zoeken van uitvluchten, zelfzucht, zoodat Adam liever dan zelf de schuld te dragen haar op Eva werpt.

e. Door dit zondig beginsel is alles in den mensch aangetast en verontreinigd, en wel het meest datgene, waardoor hij 't meest aan God verwant was.

Het lichaam, waarvan nu de leden gesteld worden tot wapenen der ongerechtigheid, Rom. 6 : 13, is aan ziekte en dood onderworpen. De geest die uit God is, is nu juist door zijne gescheidenheid van God in voortdurende en knellende onrust, Jes. 57 : 21. Het verstand is beneveld, zoodat het God en de eeuwige dingen niet meer ziet in het rechte licht, 1 Cor. 2 : 14. Het gevoel is verontreinigd, zoodat zelfs het zondige nu een oorzaak tot blijdschap kan worden, en dankbaarheid in ontevredenheid, bewondering in bedilzucht, en aanbidding in afkeering verandert. De wil is ten kwade geneigd, Matth. 23:37, of machteloos zich te doen gelden, Rom. 7 : 18, 19. Het geweten, door Gods Geest niet meer verlicht, is niet meer de betrouwbare leidsman, en waar het waarschuwend of veroordeelend optreedt, niet meer bij machte het kwaad te keeren of op te heffen.

De zonde, die ongehoorzaamheid is aan God, en dat blijft het geweten zeggen, maakt bang voor God, en doet voor God vluchten, en voert daardoor weer tot nieuwe zonde; elke zonde vermeerdert weer de vrees, en elke nieuwe vrees moet weer tot innerlijke vijandschap leiden, en weer verder voeren van God, die de bron is van alle leven en vreugde en kracht.

Er is eene innerlijke gebondenheid, die het tegendeel is

Sluiten