Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

keuze hebben gedaan, en het is zoo moeilijk om te midden van zoovele kerken eene welgegronde keuze te doen, dan is ons antwoord: In den regel hebben wij niet te kiezen. God heeft voor ons gekozen. Wij zijn opgenomen in de kerk van onze geboorte af aan. De eenige vraag, die wij hebben te doen, is niet: zijn er in deze kerk groote gebreken en treurige toestanden, die wij elders ontgaan zullen? Maar deze: zijn wij zeker dat God ons roept er uit te gaan? Zoolang deze zekerheid ontbreekt is onze roeping duidelijk; zoolang geldt het ook hier: Houd wat gij hebt, opdat niemand uw kroon neme. Wees innerlijk trouw. Wees een zegen, en gij zult gezegend worden, en laat het puin der muren u niet tot uitgaan, maar tot opbouwen dringen. God van den hemel zal het doen gelukken.

b. Toch mag trouw aan eigen kerk ons niet beletten in het waardeeren van andere kerken. De geschiedenis kan nu eenmaal niet ongedaan worden gemaakt, noch terugkeeren op hare schreden. Sedert de Hervorming ging de kerk in verschillende afdeelingen uiteen, mede als een uitvloeisel van het protestantsch beginsel. Voor zoover nu deze kerken hetzelfde woord van God als richtsnoer van geloof en wandel erkennen, en denzelfden Heiland als hun Hoofd belijden, gaat het niet ééne daarvan als de kerk aan te wijzen, en alzoo de anderen als valsche kerken te oordeelen. Het protestantsch beginsel laat dit niet toe, en allerminst de Ethiek doet hier uitspraak. Een iegelijk zij in zijn eigen gemoed ten volle verzekerd. Waar de Geest des Heeren is, daar is vrijheid, en waar de Geest des Heeren werkt, daar is zegen, en behooren wij dien zegen alom dankbaar te erkennen en er ons in te verblijden. Mits ieder eerlijk blijve op eigen terrein, zal de bloei der eene afdeeling nooit schade doen aan het leven van de andere, maar in onderlingen wedijver, niet wie het grootste is,

Sluiten