Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ondoordringbaar te worden". Welk gewicht heeft deze geheele wereld als Gods hand haar weegt? Welke afmeting heeft zij als Gods oog haar beziet? Als Hij haar aanziet, wat is zij in Zijne oogen? Wanneer Hij doordringt tot haar binnenste, wat vindt Hij? De verschrikkelijkste aller verschrikkingen, de wereldbrand, wat kan zij voor God anders zijn dan het uiteenspatten en verdwijnen van een korreltje buskruit in de vlam? Indien de Schepper Zijn levensadem inhield, dan bleven van het heelal geen brokstukken, geen puinhoopen over; het zou worden wat het geweest is vóór den tijd — niets. Maar het is dezen God, die liefde is, zaligheid zich als schepper te openbaren. „In Hem" sprak een oude wijze, „is één eenige begeerte: de vervulling der eeuwigheid met den glans Zijner Majesteit".

De schepping! Wat heeft de mensch over haar al niet reeds gedacht, gezegd, geschreven, gedicht, gezongen en nog heeft hij zijn onderwerp niet uitgeput, de schepping . niet eens doorgrond. Wat waren wij zonder haar? Stofjes, atomen, zwevend in het eeuwige niet; zonder voorwerp voor ons denken of ons waarnemen, zonder voorstelling of mogelijkheid van geestelijken wasdom.

Deze schepping geeft ons naar den wil des Scheppers het brood voor het lichaam en voor het verstand; en Hij geeft ons daarbij het brood des Levens. Hij, de eenige God der liefde, heeft het heelal als een samenhangende eenheid geschapen. Geen schepsel dat zou kunnen bestaan voor zichzelf

Sluiten