Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de atomen of de moleculen van een lichaam; want dat deze elkander niet aanraken bewijst ten duidelijkste de uitzetting der lichamen door de warmte, hun samentrekking door de koude, en hun elasticiteit. Ook hier komt men langs verschillende wegen tot de meest verrassende resultaten, zoodat menige scheikundige reeds heeft gezegd: de atomen waaruit een schijnbaar zoo vaste massa als een looden kogel, of een waterdroppel, of de lucht zijn samengesteld, zijn misschien in evenredigheid, even zoo ver van elkander verwijderd, als de planeten van het zonnestelsel. Zij zijn dus misschien niet anders dan nietige puntjes, verloren in een ontzaglijke ruimte. Tot nog wonderlijker slotsommen komt Prof. Dr. Pfaff. Nadat hij de grootte der atomen van een stofje berekend heeft op minder dan een duizend-billioenste kubieke millimeter, komt hij tot het overbluffende resultaat, dat, wanneer wij ons deze atomen denken als vereenigd, absoluut zonder tusschenruimte, de gezamenlijke stof, die wij verdeeld vinden over de 1200 millioen vaste sterren, precies in een kubus, van een liter inhoud zou gaan! (Groot en klein in ruimte en tijd, blz. 103). Omdat echter de hierboven aangegeven grootte der atomen alleen maximaal-grootte is op gevolgtrekkingen berustend, omdat dus de atomen niet grooter, maar wel veel kleiner zouden kunnen zijn, is het niet te verwonderen, dat een ander natuurkundige op denzelfden weg komt tot deze uitspraak: De zichtbare stof van het heelal, zou, wanneer allé atomen elkander werkelijk aanraakten, te zamen één vingerhoed vullen! Tot zulke

Sluiten