Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

elkander in conflict zijn, schrik aan, maar zelfs vele geloovige Christenen. Zij zijn blind voor de goddelijke natuur van het heelal en van den mensch, zij houden de stof door God geschapen, voor een mislukte, zondige massa, een belemmering voor de vrome ziel, van welke God haar eenmaal bevrijden zal. Zij kunnen dus niet komen tot eenheid der schepping in God, den Schepper. Hoe veel grootscher is de bijbelsche beschouwing! Zij vefscheurt den voorhang tusschen het zichtbare en onzichtbare; zij laat ons zien achter de schermen, zij ontdekt ons een poëzie in het goddelijk scheppingswerk, die zoo hoog uitsteekt boven alle menschelijke voorstelling, als een honderdjarige eik boven het omringende hakhout en struikgewas!

Welk een grootsch, ernstig schouwspel zal deze aarde niet geweest zijn voor de legioenen der hemelingen, die haar aanzagen met onsterfelijk oog! In windselen van donkerheid en dichte dampen gehuld, draaide deze jonge aarde, om de zon, die zelf nog in de windselen van den wereldnevel verborgen, nog niet gecondenseerd, nog geen licht uitstraalde in de wereldruimte. En onder dit omhulsel golfde en bruischte een heete, oneindige oceaan, „groote bruischende wateren". Water en vuur, de twee vijandige machten, streden met elkander,

zondvloeden stortten uit de duistere atmosfeeren neer.

* *

*

„En de Geest Gods zweefde (bewoog zich) over de de wateren". Een geheimzinnig oer-beeld van iedere geboorte, van elk ontstaan, in de donkerheid en uit

Sluiten