Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Geest Gods niet onwederstaanbare kracht aangreep, zoodat zij, vervuld met machtige, gloeiende geèftdrift, zich één met dezen Geest gevoelden. Zij zagen met Hem in verleden en toekomst, zij konden niet anders, dan met een stroom van gloeiende, sterke woorden, zooals die hen, zoodra zij met dezen Geest vervuld werden, toevloeide, Gods raadsbesluiten, bedreigingen, beloften over de menschheid uitgieten. Welk een eer, welk een zaligheid! Wat beteekent daarnaast alle geestdrift en zelfinspiratie, van het grootste menschelijk genie? En ons gelijkvloersch geslacht loochent een goddelijke inspiratie, waarvan het zich natuurlijk slechts een kinderachtig begrip vormt! Wisten toch niet reeds alle oude volken en hun wijzen, dat er woorden zijn, van boven ingegeven. Maar onze geestelooze tijd heeft den schepper van hemel en aarde gemaakt tot een schaduw, waarvoor hij geen plaats weet in 't heelal. Hij heeft geen geest, hoe zou hij met geest kunnen vervullen? Hij is stom, hoe zou Hij het woord kunnen

vinden en ingeven.

Evenals het inademen der frissche, versterkende berglucht den Tyroler brengt tot het vroolijk juichende jodelen, bewerkt elke inspiratie ook een expiratie. Dat is het eeuwige spel des geestes. De aard en wijze, waarop deze gansche uitwendige wereld op ieder schepsel inwerkt, waarop zij hem inspireert, i. e. w. zijn opvatting en beschouwing van de wereld uit hij wederom door geluid, toon, stem en woord; ja, hij heeft een onbedwingbare behoefte om zich te uiten, zich naai buiten te openbaren. Reeds de plant en de boom

Sluiten