Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heerschei's vermoed en gevoeld. Evenals alle talen van oudsher verband legden tusschen geest en lucht (zie Joh. 3 : 8) noemden de ouden Zeus den God der lucht en van het weder, Jupiter pluvius. Wij duiden nu vele waargenomen verschijnselen aan met de namen: opeenhooping van electriciteit, wervelwind, maxima en minima van luchtdruk, wet der stormen enz.; maar al hebben wij een naam aangenomen, wij zijn daardoor tot verklaring van de oorzaak geen stap nader gekomen. Trots alle prognose blijft het weder een raadsel, en wij weten zelfs geen antwoord op de eenvoudige vraag: waarom is het eene jaar warm, het andere koud; het eene jaar droog, het andere vochtig, het een een jaar van misgewas, het ander een van overvloed, terwijl toch alle kosmische factoren dezelfde blijven. Een reversi-spel der natuurkrachten meent de natuurvorscher. Maar hiermede verklaart men evenmin iets, als wanneer iemand zou zeggen van de locomotief: Nu weet ik, dat zij zich daardoor beweegt, dat de zuigerstang in de cylinder heen en weer gaat. Hoe oppervlakkig en bekrompen de opvatting is van hen, die, ofschoon zij zich Christenen noemen, zich met dit, naar hun zeggen zuiver wetenschappelijk standpunt, vergenoegen, toont een beetje consequent nadenken aan. Ook hier het machtige, of — of! Christen of atheïst! Als de natuurkrachten vanzelf regen en zonneschijn, misgewas en vruchtbaarheid geven, waartoe dan nog de bede: „Geef ons heden ons dagelijksch brood!" Als, zooals wij het onlangs konden vernemen, een orkaan in Texas steden verwoest en bij de 6000

Sluiten