Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hellingen der Alpen, en op de kale rotseilanden in de zee, op de ijzige mossteppen van Siberië of in de heete Sahara. Vol majesteit verheffen zich de honderdjarige eiken ; eerwaardig, liefelijk de oude linden, nog hooger de mammouthboomen (Wellingtoniën) van Ivalifornië, tot 150 meter hoog met een stam van 10 meter in doorsnede; en als de torens van den Keulschen Dom de eucalypten van Nieuw-Holland tot 500 meter hoog, waarnaast onze eiken er uitzien als kreupelhout en struikgewas, in wier takken de zwarte Australische bij haar nest bouwt, waarin verscheidene centenaars van de sterk riekende eucalyptushonig, een middel tegen koorts, gevonden worden. In den vijver en het beekje huizen echter bij millioenen de dwergen onder de gewassen, de microscopische diatormeën en de spijrogieren met hun schoone, groene banden; de gansche wereld der prachtig gevormde desmidiën en vele andere planten voor het bloote oog onzichtbaar. Maar wat beteekenen onze weiden en wouden tegenover de onderzeesche van den oceaan ? Uit hoeveel planten en zeewier (fucus natans) die gedragen door met lucht gevulde beziën zich op het water wiegen, zou niet de Sargasso-weide bij de Azoren, vier millioen quadraat kilometer groot bestaan, terwijl in andere zeeën het reuzenzeewier uit den ijzigen nacht der diepte waai in het wortelt, als voortgedreven door een onwederstaanbaar verlangen naar de hoogere wereld des lichts, 800, j 1000 en 1200 voet door alle waterlagen heen groeit voort groeit, tot het op de oppervlakte zijn leerachtige bladeren in den zonneschijn uitbreidt.

Sluiten