Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in de tiende generatie genoeg graan zou leveren, om alle menschen op de wereld, een jaar te voeden! Wel mocht een proconsul aan den Romeinschen keizer als het schoonste geschenk uit zijn Afrikaansche provincie, een graanplant zenden, met verscheidene honderde aren uit een korrel gegroeid. Wat volheid des levens, wat verkwisting van levenskiemen! Hoe komt het dan dat de aarde niet reeds lang vol is van slaapbollen of tarwe? Omdat vele oorzaken en krachten des doods het leven belagen. Omdat een deel van het zaad op den weg viel, een deel op steenachtige plaatsen, een deel onder de doornen. En omdat het het goddelijk zaad van het Woord evenzoo vergaat, is de wereld nog niet vol van Christenen. rI och blijven beide een groot raadsel, een macht der duisternis!

Met welk een eerbied behoorden wij zulk een zaadje, door God zelf geschapen, dat alle menschelijke krachtsinspanning ver in de schaduw stelt te beschouwen! Nog opmerkelijker dan deze levensvolheid in zoo kleine ruimte, is bij het zaad het behoud der individualiteit. Dit is het mysterie van het zaad. In een klein beetje meel, dat er bij honderde zaden precies eender uitziet en ook bij verschillende soorten van boomen b.v. chemisch eender is samengesteld, ligt reeds de grootte der plant, de vorm harer bladen, de kleur van haar bloesem, de onoverwinnelijke neiging bij de een om naar rechts, bij de ander om naar links te groeien, opgesloten, enz. Kortom, in dit klein beetje stuifmeel en in passieve, onverschillige stof ligt reeds het karakter, het temperament van

Sluiten