Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een groot, een machtig geheim, reikende tot in den hemel, is deze voortdurende assimilatie in de schepping door het eten! Reeds de wijze waarop de mensch eet en drinkt, 't zij haastig of langzaam, schrokkig of kalm, veel of weinig, is een onbedriegelijk teeken van de wijze en manier, waarop zijn ziel de schepping in zich opneemt, en zich geestelijk er door voedt, evenzoo goed als het genot, dat hij bij 't eten ondervindt. Meer nog echter de keus van zijn spijzen en dranken. De spijslijst en de bibliotheek van een mensch toonen aan, waarvan hij leeft, wat hij 't liefste en dus 't gemakkelijkst in zich opneemt, wat dus 't meest op hem inwerkt, wat hem het meest iets van eigen geest en kracht mededeelt. Wat een rijk en diepzinnig onderwerp, dat van den smaak, zoowel wat lichaam, als wat ziel en geest aangaat! Deze drie toch zijn onafscheidelijk verbonden, zoowel bij den asceet als bij den drinkebroer, bij den vegetariër evengoed als bij den bon-vivant. Niet zonder verbazing ziet men alle volkeren der wereld, van de vroegste tijden af zich naast dat, wat zij noodzakelijk noodig hebben voor voedsel, een bedwelmenden of verdoovenden drank brouwen en dien ver stellen boven het dagelijksch brood. Het stemt weemoedig, te zien hoe de mensch voortdurend dringend smeekt aan de stof, aan de plant, hem zwakke door de zorgen gebogene, iets van haar levenskrachten te schenken, tot opwekking; iets van haar verdoovende sappen, opdat hij zijn leed een weinig vergete, onverschillig of dit geschiedt door

Sluiten