Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Christen treurt niet over dit snelle verval van het Darwinisme; want het bijbelsche: „een ieder naar zijn aard" bevat voor hem een veel schooner, rijker, vruchtbaarder gedachte. Ook hier biedt het geloof aan den geest meer dan het ongeloof. Hoe achtbaar Darwin dan ook persoonlijk moge geweest zijn, zoo kon zijn theorie, door anderen verder doorgetrokken (hij zelf toch zeide, dat hij niet wist of dieren en planten een gemeenschappelijken oorsprong hadden) geen goede vruchten voortbrengen, omdat zij rustte op een valschen grondslag. Ontzaggelijke schade echter heeft zij aangericht, want zij vond een maar al te goed toebereiden bodem in de neiging der tegenwoordige menschheid om zich te ontworstelen aan de harde wet, de norm, het dogma en voor haar geheele denken, rekbare, buigzame, elastische vormen te vinden, die haar veroorlooven, al naar believen, alles of niets te gelooven. Onder zulke omstandigheden kwam een wereld- en scheppingstheorie, volgens welke alles uit alles worden kan, als geroepen voor de meest verschillende richtingen. Alles vervloeit, alles verandert zich, alles is slechts tijdelijke vorm en verschijning, nergens meer de harde, goddelijke rots, waartegen de mensch zich zoo pijnlijk stooten kan! Nu wordt de gansche wereld van den stof en den geest, week, gemakkelijk; men kan haar zonder moeite aanpassen aan al zijne lusten en voor alles een verontschuldiging en rechtvaardiging vi nden.

Wanneer Lombroso en andere na hem uitroepen:

Sluiten