Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich in en wilden de aarde weer tot een chaos maken. En God zag lachend toe en Hij vergunde hen, wat Hij van eeuwigheid vooruit gezien en bepaald had, ook deze Zijne nieuwe schepping schijnbaar te vernietigen. God heeft geen haast, dat blijvend kenmerk van zwakheid en versaagdheid kent Hij niet. Zijns is de^ eeuwigheid. Hij verliest den moed niet; wie kan Zijn doen verhinderen? Als voor den onoverwinlijken held is voor Hem de strijd genot. Hij belacht het drijven Zijner vijanden (Zie Ps. 2). Hij

geeft nooit iets op, „Hij laat niet varen de werken Zijner handen."

Over dit verdwijnen van geheele scheppingen, waarvan de lagen der aardkorst onwedersprekelijk getuigenis afleggen, schrijft G. H. Schubert: Behalve de onafhankelijkheid van den stand der zon, die in het optreden en het krachtige groeien van die organische plantenwereld, openbaar wordt, is er nog een tweede eigenaardigheid, die als een zeldzaam zonderling raadsel ons nadenken vraagt. Het is de opeenvolging, die altijd weer terugkeert van een geboorte en een vernietiging van de vroegere, organische vormen, een opeenvolging waarbij het scheppende leven naar het woord des profeten zich vertoont als ware het een gast in het land, een vreemdeling, die slechts één nacht overblijft. Volgens onze wetenschappelijke onderzoekingen schijnt het, alsof onze aarde dikwerf „woest en ledig" geweest is als had zij duizende jaren gestaan onder de wisselende heerschappij, nu eens van het leven, dan van den

Sluiten