Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(z.g. waterhoofd) geleden. Op twintig gevallen van krankzinnigheid zegt Lélut, komen er tenminste zeventien voor met normale hersenen. Kortom, Esquirol houdt het ervoor, dat aandoeningen van de hersens alleen dan voorkomen, wanneer ook de zenuwcentra der beweging en van het gevoel aangedaan zijn, maar niet bij zuiver verstandelijken waanzin. Evenzoo weinig steekhoudend is de theorie van Moleschott en Feuerbach, volgens welke het gehalte aan phosfor der hersenen maatgevend zou zijn voor de denkkracht en dat een te groot percentage krankzinnigheid zou veroorzaken. Lassaigne toch vond, dat de hersenen van geesteskranken niet meer phosphor bevatten dan die van begaafde en onbegaafde normale menschen, terwijl de hersenen van de visch, die waarlijk nu niet als een groot denker bekend staat, veel phosphor bevatten. De pathologische anatomie der hersenen, zeggen de grootste vakmannen is vol geheimzinnigheid en tegenspraak.

Zoo heeft Sir Mac Farlane van een engelschen soldaat, in den Zuid-Afrikaanschen oorlog verwond, een deel der hersenen weggenomen en de man denkt nog even normaal en correct als vroeger. Zulke gevallen zijn niet zeldzaam, zij zijn in strijd met de meening dat aan ieder deel der hersenen een bijzonder geestelijke taak zou zijn toebetrouwd. Niettegenstaande de merkwaardige verschijnselen der aphasie of spraakverlamming, waarvan men de zetel in het zoogenaamde eiland meende gevonden te hebben, blijven physiologen zooals Duret, Goltz e. a. zich

Sluiten