Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Job wordt niet verklaard voor een goddelooze, God veroordeelt veeleer zijn vrienden. Maar dit wordt bestraft, dat hij „het raadsbesluit verdonkert door noorden zonder kennis,' Boven alle raadselen des levens, boven alle schrikkelijke afgronden staat een raadsbesluit (tods, een heilige, vlekkelooze heerschappij over de menschen. Die heeft Job aangeklaagd. Dat ziet hij zelf in en heeft er berouw over in zak en assche. „Zoo heb ik een oordeel geveld, over dingen, die ik niet verstond, dingen mij te wonderbaar, die ik niet kende." Wij moeten hier het zedelijk standpunt buiten beschouwing laten, Het gaat hier om de groote vragen der gerechtigheid en des geloofs. Kan men onder alle omstandigheden, ook de verschrikkelijkste, op God vertrouwen? Is er uit de de diepste duisternis een weg, die leidt tot Hem? Zoo heeft Job gehoorzaamheid geleerd uit wat hij heeft geleden. In welk een bovenmenschelijke grootte staat de held eindelijk voor ons, als hij, nog geteekend dooi zijn schrikkelijke builen, door allen veracht, zonder hulp te zien, buigt voor de wijsheid Gods en tot voorspraak wordt voor zijn vrienden! Hierin is hij een type van Jezus Christus, die, beladen met onze schuld, voor ons bij God intreedt."

Hooger nog staat de klacht van David, den liefelijken zanger Israëls, wiens psalmen met recht het lia.it van den bijbel genoemd worden! Hoe persoonlijk ook, hoe vol van persoonlijke gebeurtenissen, zonden, klachten en jubeltoonen, toch verheft zich deze profeet en ziener telkens hoog boven het alledaagsche en

Sluiten