Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Trouwens het feit dat het Chineesche karakter ,,wên dat „schriftteeken" beteekent, tevens het begrip „beschaving uitdrukt, spreekt al voor de hooge eer, waarin de literatuur in China staat. Beschaving is er zonder literaire en filosofischen aanleg niet denkbaar.

Dat zóó China's toekomstige cultuur van aard blijve is de hoofdzaak en véél gewichtiger dan dat zij westersche economie en wetenschap aanvaardt.

Zeer terecht heeft Rev. Paul Bergen geschreven: 1) ,,Het is te hopen dat de tegenwoordige generatie niet door de fascinatie van het nieuwe ertoe zal geleid worden om hun oude literatuur te veronachtzamen, daar ze hun grootste glorie is, streng in stijl, verheven van toon, een pure zedelijkheid leerende en idealen ophoudende van politieke wijsheid en van heiligheid van het familieleven".

In het jong-Chineesche tijdschrift ,The Republican Advocate' las ik het volgende: „The danger in China to day is not that she will lack the proper quota of men to develop her agriculture or mines, but the tendency to lose the higher and divine religuous instincts".

Men vervalle niet in de dwaling te denken, dat de zoogenaamde „hervorming" in China, het aanleeren der westersche wetenschap en toepassen van westersche uitvindingen, voor China per se moet beteekenen het wegwerpen van haar oude wijsheid en levensbeschouwingen. Dit zal evenmin met China het geval worden als het met Japan het geval geweest is. Dr. Chen Huan Chang, in zijn reeds meermalen aangehaalde boek „The Economie Principles of Confucius and his School" zegt uitdrukkelijk, hoe dit boek bedoeld is „as a manual for Modern China in its struggle with the Occident, showinè how it must revii>e the old ways of the most ancient ancients". Men begrijpe dit goed: dit alles met aanpassing aan de moderne tijden, en met beoefening van westersche

*) In zijn „Shantung, the Sacred Province of China".

Sluiten