Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar middellijk ook voor de werklieden, omdat daardoor alleen de onderneming voorkomen kan, dat zij wegens te late levering haar geregelde afnemers van zich vervreemdt. Ook om een andere reden kan het voor de werklieden een zaak van groot belang zijn, dat de werkgever in het doen verrichten van overwerk niet te veel beperkt wordt. In sommige vakken worden regelmatig tijden van slapte afgewisseld door tijden van groote drukte. Stelt men nu den eisch, dat in de drukke perioden niet of slechts weinig mag worden overgewerkt, zoo zal de werkgever verplicht zijn alsdan extra-werklieden aan te nemen, die hij, als het werk slap wordt, weder moet ontslaan. Hierdoor ontstaat een gemis aan vastheid en regelmaat, hetwelk door de werklieden zeiven allerminst wordt gewenscht. Behouden patroon en werklieden echter hunne vrijheid, dan zal de eerste een gemiddeld aantal werklieden aan zijne onderneming verbinden, welke nu eens wat korter dan weer wat langer moeten werken. — De gewichtigste vraag dus, die hier rijst, is niet zoozeer in hoeverre de 11- of 10-urige arbeidsdag in bepaalde bedrijven normaal zou kunnen worden ingevoerd, dan wel deze: of de uitzonderingsbepalingen elastisch en buigzaam genoeg zijn, zoodat de wet zich plooit naar de vaak onvoorziene eischen der praktijk. ')

Gelijk men bij de beoordeeling van den werktijd moet rekening houden met de veelvuldigheid en duur van het overwerk, zoo mag men ook de bepaling van den 11-urigen arbeidsdag niet beschouwen buiten verband met de uitzonderingsbepalingen. Waarop deze neerkomen, zij hier nogmaals aangestipt: a. de Minister kan „in bijzondere omstandigheden"' vergunning tot overwerk geven, in de eerste 5 jaar voor ten hoogste 3 uur overwerk per etmaal, daarna voor ten hoogste 2 uur, een en ander voor niet meer dan 60 dagen ten aanzien van éénzelfden

!) Mr. den Trx zegt (t. a. p. pag. 234, Ö35) dat buigzaamheid der wet „in deze materie zeer noödig" is. „Men ontneemt aan de ondernemers een deel van de vrijheid in hunne bewegingen — soms hun die vrijheid terug te geven kan van het grootste belang zijn, een levensquaestie voor hunne onderneming." „De Staat wordt, wanneer hij zicli bemoeit met het arbeids-contract, eenigzins aansprakelijk voor de uitkomst van vele zaken — hij moet om die aansprakelijkheid aan te durven ook zelf wat man van zaken worden en leeren geven en nemen''.

Sluiten