Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de ouders, die een kind hebben afgestaan niet op een gegeven tijdstip dat contract kunnen verbreken.

Maar M. d. V., wij maken dikwijls bij de ontheffing ook kennis met de grens, die er bestaat tusschen armenzorg en voogdijraad. Hoe dikwijls krijgen wij niet, b.v. van een wijkvereeniging, aanvrage om de ontheffing te willen bezorgen van een gezin, waar een kind is dat dreigt den verkeerden weg op te gaan, gezinnen, waarvoor vroeger die vereeniging zich financieel geĆÆnteresseerd heeft, en bovendien de risico geloopen heeft dat de ouders het kind terug zouden nemen, maar nu ziet, dat zij op die manier rijkssubsidie kunnen krijgen. Dat is geheel over het hoofd gezien. Juist de ontheffing is niet alleen een middel, dat de ouders het kind niet kunnen terug halen, maar ook is het het middel om aan rijkssubsidie te komen.

Dat is door den geachten inleider niet genoeg op den voorgrond gesteld.

De Heer Courlander. M. de V.! Door den geachten inleider werd straks gezegd, dat plichtverzuim van armverzorging geen reden mocht zijn voor den voogdijraad, om de kinderwetten toe te passen. Maar nu zou ik den geachten inleider gaarne willen vragen: moet dan, indien een armverzorging haar plicht verzuimt, het kind daaronder lijden, en de voogdijraad niet ingrijpen ter wille van dat kind, dat anders geheel en al verwaarloosd zou worden. Ware armverzorging moet er steeds om denken door moreelen en financiƫelen steun, het gezin er boven op te helpen, en is het haar plicht, dat kind niet onder te laten gaan door het kieeding en voedsel te onthouden.

De vorige spreker sprak er over, dat het gewenscht zoude zijn, indien de armbezoeker de macht had, om een zekeren dwang op te leggen aan gezinnen, waar de kinderen zeker verwaarloozen of verarmen met den wil van de ouders of

Sluiten