Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

liever door toedoen van de ouders, en daarvoor ingrijpende maatregelen te treffen.

Volgens mijn bescheiden meening, ligt het op den weg van iederen armbezoeker, die zijn plicht goed begrijpt, om in elk gezin, waar misstanden aangetroffen worden, deze den voogdijraad mee te deelen, opdat deze daar maatregelen kan treffen, die noodig zijn en men op die manier kome tot toestanden, die daar behooren te heerschen. Ik heb gezegd!

Mej. G. A. A. Bouricius. M. de V. Het lijkt misschien een beetje wijsneuzig, dat ik bij zooveel geleerde heeren het woord vraag, maar als bestuurslid van „Het Blauwe Kruis", een toevlucht voor daklooze kinderen in Den Haag, kom ik met allerlei gevallen in aanraking, waarmede wij eigenlijk bij den Voogdijraad moesten komen. Nu hebben wij ons dikwijls de vraag gesteld, wanneer ons gevraagd werd om kinderen hulp te geven, en wij willen niets liever dan dit, of het goed was, dit bij den voogdijraad te vragen, waar wij niet zeker wisten, of het geval afgewezen zou worden, of niet: of het daar behoorde, of bij de armenzorg. Nu heb ik zelf een klein beetje studie gemaakt van zulk soort dingen. Ik ben hier en daar deze theorie tegengekomen: Wanneer een gezin niet over de kracht beschikt om te voldoen aan de eischen, die de opvoeding voor de kinderen stelt, dan moeten wij vragen of de Regeering niet wil ingrijpen zoo dit gebrek aan middelen duurzaam zal zijn. Het gezin kan daaraan b. v. niet voldoen, wanneer de vader door voortdurende ziekte niet in staat is liet brood te verdienen voor het gezin, waardoor verwaarloozing ontstaat, en wanneer de moeder eveneens door ziekte of zwakte van hoofd, zooals de inleider gezegd heeft, ook niet in staat is het gezin te verzorgen. Zoo kunnen er tal van oorzaken daarvoor aanwezig zijn. Wanneer door doofstombeid of blindheid van de kinderen er te veel van het gezin zou worden gevergd, dan is het onmogelijk, dat liet voldoet aan de behoeften van het kind, en dan meen ik, dat

Sluiten