Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Men ziet wat iemand verdient, ontvangt dokters-certificaat enz., rekent uit waarop hij recht heeft, en men is klaar. Alzoo een tamelijk machinaal werk. Zoo werkt de voogdijraad niet. Maar om nu te zeggen: de voogdijraad is vrij man en kan doen wat hij wil — de voogdijraad kan ontzetting aanvragen, maar is het niet verplicht — dan gaat men naar de andere zijde ook weer veel te ver. De voogdijraad is een staatsinstelling, orgaan van den staat zoodat geldt: dat bevoegdheid = plicht, en de raad verplicht is te doen wat de wet van hem verwacht. Ik zou de positie van den voogdijraad willen vergelijken met dien van den Officier van Justitie. Deze is vrij als hem een misdaad bekend wordt, den misdadiger te vervolgen of niet. Maar ik geloof niet, M. de V., dat er een Officier zal zijn te vinden, die wanneer hem een moord ter oore komt, het in zijn hoofd zal krijgen dit geval kalmweg niet te vervolgen. Ik geloof, dat voor den voogdijraad dezelfde beginselen gelden als voor den Officier: het z.g. opportuniteitsbeginsel. Hij is binnen zekere grenzen vrij, doch moet werken in den geest van de wet. Wanneer de voogdijraad volledig vrij was, dan zouden wij ons een geval kunnen denken als het volgende: stel dat in een voogdijraad de meerderheid der leden van een zekere moreele of godsdienstige overtuiging zou zijn, welke de leer zou aanhangen dat de ouderlijke macht is een.band, door Opperwezen of Natuur gelegd, en dat het menschenhanden niet geoorloofd zou zijn, die te verbreken, ongeveer zooals een bepaalde godsdienstige richting echtscheiding ongeoorloofd acht. Ongetwijfeld zou m.i. deze voogdijraad zijn plicht verzuimen, wanneer hij krachtens dergelijke moreele redeneering of op grond van wenschelijkheidsmotieven de beginselen, in de wet neergelegd, zou ter zijde laten. De voogdijraad is dus vrij binnen zekere grenzen, maar de beginselen der wet moet hij nakomen en als richtsnoer erkennen. "Wanneer dus de toestand van de kinderen het

Sluiten