Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op het gebergte van de Boven-Lëbojan en de Boven-Embaloeh, dat te 4 p. m. voldoende helder werd.

Dit schijnt een typisch ketengebergte te zijn, bestaande uit talrijke, scherpe bergkammen, die O—W verloopen en veelvuldig gebroken zijn; hun algemeene hoogte neemt naar het Noorden en Noordoosten toe. Het gebergte stijgt uiterst abrupt uit de Kapoewasvlakte op. Van uit mijn bivouac was met den kijker de koeboe te Djaweh aan de Lëbojan te onderscheiden en op den voorgrond liggen diep in het dal van de Sei Empasoek, door heldergroene ladangs omringd, de huizen van de Batang-Loepars, die vroeger de huizen te Lantjak bewoonden. Een dertigtal meters beneden het bivouac is de Bt. Mënjoekoeng zeer fraai te overzien.

Pengalang 480 M. Mënjoekoeng 630 M. Pangebas 520 M.

Fig. 29. De Bt. Mënjoekoeng, gezien van de zuidelijke helling van den

Bt. Sembëroewang.

Uit de afbeelding blijkt duidelijk, dat de flanken terrassen van een nagenoeg horizontaal liggend gesteente dragen]), hoogst waarschijnlijk zandsteen, overeenkomstig met den zandsteen van Bt. Lémpai, Sëligi, Tëkënang enz. Ook de Bt. Sëmoedjan en de Bt. Pëgah bezitten juist zulke zandsteenbanken, die rondom zijn afgebroken en helderwitte, vertikale wanden te zien geven. Bij den Bt. Pëgah komen, naar mij werd medegedeeld, steenkoollagen in dien zandsteen voor. Bij den Mënjoekoeng zijn de flanken, die de terrassen dragen, door kammen van geringere hoogte met de veeltoppige, centrale berggroep verbonden; zij staan daardoor een weinig afgezonderd en hebben afzonderlijke

1) Van uit het Noorden gezien, dus ook op deze afbeelding, schijnen de terrassen horizontaal gelaagd, doch op andere plaatsen, waar ik dezen berg uit het Oosten of uit het Westen kon zien, werd mij het zwak zuidwaarts hellen der lagen duidelijk.

Sluiten