Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En verder:

«Leert de kinders niets dan Schriftuer deught,

Mits rekenen en tellen, soo gliij best meught''.

Z.Exc. de tegenwoordige Minister van Koloniën toonde in Indië, o. a. nog op zijne laatste rondreis over Java, dat hij veel belang stelt in het inlandsch onderwijs; van Z.Exc. den Gouverneur-Generaal is bekend, hoe hij de vriend van den inlander is bij uitnemendheid. Laten wij dus hopen, dat de twee machtigste personen in deze zaak wel besluiten zullen tot eene reorganisatie die inderdaad zeer noodig is, doch niet tot eene vermindering van het onderwijs voor de „kinderen des lands".

En wat achten dezen zich gelukkig, als zij lezen en schrijven kunnen! Vooral in de Minahassa had ik dikwijls gelegenheid dat op te merken. Kreeg men, om maar iets te noemen, schoenen thuis gebracht, zoo gebeurde het allicht, dat aan de groote schoenen een briefje was gehecht met de woorden: „Por Toean" (voor mijnheer), aan de kleine: „Por Sinjo" (voor den jongenheer), niet uit vrees, dat mijnheer bij vergissing de rijglaarsjes van Sinjo zou aantrekken, maar om, wel is waar op kinderlijke manier, te toonen, dat men schrijven kon.

En gij, die de wetten maakt voor dat groote prachtige rijk van Insulinde, dat zich daar slingert om den evenaar, als een gordel van smaragd", ontneemt dat volk in die verre gewesten niet de gelegenheid zich te verheffen uit zijne onwetendheid. Kon dat volk zijne stem tot in uwe vergaderzaal laten hooren, misschien zou het spreken als volgt:

Sluiten