Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van liet middelbaar onderwijs alhier wel in overeenstemming zijn met de groote uitgaven voor dat onderwijs!

In drie van de vier gevallen ligt voor een jongen van de Lagere School of van een lagere klasse Hoogere Burgerschool de natuurlijke straf, nl. een onontwikkeld inensch te blijven en geen behoorlijke maatschappelijke positie te verwerven, veel te ver om hem viees in te boezemen, en de onderwijzer, die zijn tijd en zijn moeite, misschien ook zijn betrekking, ervoor over heeft om den onbedachtzamen of onwilligen jongen op „onnatuurlijke wijze" te straffen, bewijst dezen een groote weldaad. In „Paris en Amerique" lezen we een aardige satire op een overdrevene en daardoor valsche humaniteit. Een hond had iets op zijn kerfstok. De ouderwetsche hondenstraf, toegediend met het voorste deel van den schoen, was niet zacht en netjes genoeg meer in de oogen van een Puritein, die kalmpjes de deur openmaakte en den schuldige de straat opzond, onder den uitroep van: een dolle hond! Het arme dier ontving nu een nettere straf, hij was nog niet aan het eind van de straat, of hij lag al doodgeschoten.

Een onderwijzer of leeraar komt er op den duur toe een onwilligen jongen maar aan zijn lot over te laten: ultra posse nemo obligatur. Later wordt voor dien jongen kalmpjes de schooldeur opengemaakt en hij de maatschappij ingezonden, niet als een dolle hond, maar toch als een onbruikbaar sujet. De „natuurlijke straf" is op zijn onwil toegepast.

Een gelijksoortig verkeerd beginsel zou alle kleine

Sluiten