Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn een oordeel uit te spreken over de al- of nietgeschiktheid van den candidaat, wat de theoretische kennis betreft, om als leeraar bij het middelbaar onderwijs op te treden. Bij de wiskunde of de geschiedenis zou er wellicht nog minder bezwaar bestaan dan bij de moderne talen. Eene aldus verworven Indische akte voor Middelbaar Onderwijs zou alleen voor Indië geldig zijn. Misschien zou de Regeering in het Moederland bereid bevonden worden 0111 bij later examen in Nederland de bezitters van zulk een akte van het schriftelijke gedeelte vrij te stellen. Doch dat ware in elk geval eene zaak van latere zorg. Men heeft mij meegedeeld, dat in Singapore eene regeling bestaat, ongeveer als hier beschreven is; bijzonderheden daaromtrent zijn mij echter niet bekend.

Ik geloof, dat zoowel de onderwijzers hier te lande, die van studie houden, als ons Middelbaar Onderwijs en ook de Indische schatkist bij zulk eene regeling zouden winnen. Want de kosten konden zeker al heel gering zijn, vooral indien ieder candidaat bij zijne aanmelding een zeker bedrag, bijv. 20 gulden, moest storten, welk bedrag in geen geval teruggegeven werd. Tegen zulk eene bepaling zou wel niemand bezwaar hebben.

Door de gelegenheid te verschaffen hier examen voor het M. O. af te leggen en dan tevens bevoegdheid als onveranderlijke eisch te stellen voor eene definitieve benoeming bij dat onderwijs,*) zou tevens het rechtvaardigheidsgevoel, waar het zulke be-

*) Dit laatste is sedert geschied; maar om examen af te leggen moet men nog altijd naar Europa.

Sluiten