Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op zes- of zevenjarigen leeftijd ging Montaigne naar school en zie. het ging hem als een jongen, die pas uit Holland is aangekomen en hier op een school geplaatst wordt, welke voornamelijk bezocht wordt door kinderen, die thuis Maleisch of slecht Hollandsch spreken. Ondanks alle voorzorgen ging zijn Latijn met den dag achteruit, en 't voordeel, dat door zijne bijzondere opvoeding, ten opzichte van 't Latijn, verkregen was, ging vrij wel geheel, en dit in korten tijd, verloren.

Wil men eene vreemde taal goed leeren, zoo dat het geleerde blijft, dan is studie van de grammatica een onafwijsbare eisch; maar dan zal de studie deivreemde taal ook tevens bevorderlijk zijn aan onze taalkennis en onze ontwikkeling in 't algemeen. „Het is misschien niets dan een persoonlijke opvatting", zegt de heer P„ „dat ik er de nieuwe methode sterk van verdenk een zusje te zijn van de nieuwe spelling en dat die twee, arm in arm, ons steeds verder en verder 't ideaallooze, hand over ^ hand toenemende „cad"-dom van onzen tijd, dat 't peil der hoogere beschaving hoe langer hoe lagei zoekt te stellen om des te gemakkelijker te kunnen mededingen met de ware aristocratie des geestes, te gemoet zullen voeren".

Het spreken van de vreemde taal is m. i. van groot gewicht, maar toch niet als de hoofdzaak te beschouwen, en wie van ons middelbaar onderwijs \ erlangt, dat de leerlingen na afgelegd eindexamen de drie vreemde talen vloeiend en correct zullen spreken en schrijven, die toonen daarmee, dat zij niet op de hoogte zijn van de studie van vreemde

Sluiten