Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werden. Niets van dit alles, de leerlingen moeten de taal alleen op 't gehoor en door 't gebruik leeren. Het begint aldus:

De Onderwijzer vraagt: Wo sind wir?

Alle leerlingen zeggen nu: Wo sind wir?

Nu wijst de onderwijzer op zich zelf en zegt: Ich bin in der Schule. Ieder der leerlingen zegt nu weer, elk op zijn beurt: Ich bin in der Schule.

Van de 25 jongens spreekt er telkens één, de 24 anderen hebben niets te zeggen en evenmin iets te denken.

Zoo zijn zij op bl. 10 gekomen tot:

Der Stuhl ist ein Möbel, en vervolgens tot Der Stuhl ist nicht ein Gebaude.

Volgens het Voorbericht vinden de leerlingen het pleizierig? Ik vind het boek misschien geschikt als hulpmiddel voor iemand, die huisonderwijs geeft, en veel tijd aan het Duitsch besteden kan; voor eene klasse acht ik het even ongeschikt als alles wat op den boom van Gouin's humbug is geënt. Ik vind de vele proeven, die bij het onderwijs in vreemde talen op de schooljeugd genomen worden, wel een beetje bedenkelijk, tenzij men erover denkt als de onderwijzer, die onlangs in een der Nederlandsche onderwijsbladen over methoden schreef. Ik weet wel, schreef hij, dat er bij al die nieuwe methodes veel kaf onder 't koren schuilt, maar toch probeer en doe ik ze allemaal. Sedert ik gelezen heb, hoe onze professoren allerlei proeven nemen met Chineesche biggetjes, honden, konijnen en ander onschuldig gedierte, zie ik er volstrekt geen kwaad in voort-

Sluiten