Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

welke welwillendheid, zei ik zooeven, soms afdaalde tot een streven naar populariteit. Wij hebben een Directeur gehad, een goed man, algemeen geaclit om zijne rechtschapenheid en welwillendheid, maar.... Een onderwijzer achte zich verongelijkt door het hoofd der School. Hij vroeg den volgenden ochtend verlof om tijdens ééne der twee vrije kwartieren (van 9-9V4 of van 11-11V4) even weg te gaan. De hoofdonderwijzer gaf hem verlof voor de tweede uitspanning. Of hij het doel van 't gevraagde verlof begreep, dan wel de hulponderwijzer het hem meegedeeld had, weet ik niet meer, maar 0111 9 uur toog het hoofd der school naar het Departement om den Directeur zijn grief of griefje tegen zijn ondergeschikte eens duidelijk te maken. Om 11 uur kwam deze laatste bij zijn hoogsten Superieur, die de gewichtige quaestie nu van twee kanten kon bekijken en ze wel niet uit de wereld hielp, maar de gemoederen toch aan weerszijden tot bedaren bracht, wat anders de tijd, een beetje tijd slechts, zou gedaan hebben. Als alle gouvernementsonderwijzers van Ned.-Indië eens op 'tgroote Huis moesten komen met dergelijke nietigheden!! Iedereen roemde de welwillendheid van dien Departementschef, maar in de werkelijkheid werd het gewichtige aan 't nietige ten offer gebracht. Ter eere van den hier bedoelden hoofdambtenaar zij gezegd, dat alleen zijn goedheid hem parten speelde en hij in t minst niet streefde naar populariteit.

Want ook dit laatste gebeurde. Er zouden treurig-vermakelijke staaltjes van te geven zijn. Inderdaad, wij zijn vooruitgegaan.

Sluiten