Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blootgesteld aan het gevaar, van ondertegaan in de dwingelandij eener vreemde overheersching.

Vraagt de vrijheid, dat het volk een deel van haar zal opofferen aan het algemeen belang, natuurlijk eischt zij tevens, want anders zou het begrip van vrijheid worden uitgesloten, voor dit offer, de bereidvaardigheid van allen, die tot het volk behooren. Voor het bereiken van dit tweeledig doel dienen overeenkomsten, die steunen op de omnium consensu. De staat noemt deze onderlinge overeenkomsten van zijn volk: wetten. Dus, wetten behooren te zijn: uitdrukkingen van den volkswil. De eerbied voor zulke wetten, eenige waarborg voor het genieten van de vrijheid, kan niet te groot wezen.

In Zwitserland, waar het algemeen stemrecht is ingevoerd, wordt het aannemen of verwerpen van zijn door zijn regeering voorgestelde wetten, overgegeven aan de hoofdelijke stemming van zijn kiezers. Dus aan een pl├ębiscite. Zoodra tijdig is aangekondigd, dat een nieuwe of gewijzigde wet aan het oordeel van het volk zal worden onderworpen, wordt haar voor en tegen behandeld door dagbladen, vlugschriften, vereenigingen, vergaderingen. De Zwitsers, op wie de algemeene leerplicht rust, zijn verwonderlijk bedreven

in het voeren van de pen en van het woord. Als

2

Sluiten