Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De zittingen van den krijgsraad zijn niet openbaar. Trouwens, zij kunnen niet openbaar wezen, want menige krijgsraad tot wiens leden ik behoorde, moest zitting houden in een vertrek, niet veel grooter dan de kamer, waarin ik deze regelen schrijf, en wier ruimte voor mij alleen ter nauwernood voldoende is. Ons volk weet dus niet, welke vonnissen door krijgsraden worden geveld.

Wilde ik het volle licht doen schijnen over de waarde, welke wij aan onze indische krijgsraden hebben toetekennen, dan zou ik natuurlijk de toevlucht moeten nemen tot geschiedenissen van krijgsraadbenoemingen, van krijgsraadzittingen, van krijgsraadvonnissen, van de gevolgen van dit alles. Mijn opstel gedoogt niet deze uitvoerigheid, die trouwens onnoodig is. Want, wat ik aanvoerde is zeker voldoende voor het bewijs, dat de indische krijgsraad een instelling is, niet geschikt om het recht in ons leger te handhaven, wel geschikt om de ongerechtigheid in ons leger toetelaten.

Gelukkig mag het leger zich verblijden met het bezit van een Hoog Militair Gerechtshof. Voor deze opperste militaire rechtbank staan te recht alle militairen van ons leger, hetzij in eerste instantie, zoo als alle militairen boven den rang van kapitein, hetzij in appèl, zoo als alle militairen beneden den rang van hoofdofficier. De president, de prokureur-generaal, device-

Sluiten