Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Pour moi, menacé du naufrage,

Je saurai, en affrontant Vorage,

Vaincre, vivre, oh mourir en Hoi.

Hoe ontzachlijk moet het berouw Frederik den Groote gefolterd hebben, in die dagen van benauwdheid, van doodstrijd, toen zijn genie hem verweet, dat hij de onhoffelijkheid, waarvan ieder beschaafd mensch diep afkeerig is, liever had dan zijn leven, zijn kroon, zijn roem, zijn land, zijn volk.

Schrijver dezer regelen zag Napoleon III schitteren in al den glans, dien een oppermachtig soeverein verspreiden kan. Toen de ongelukkige, als krijgsgevangene, Wilhelmshöhe binnen ging, barstte hij los in tranen, schreide hij als een kind. Zijn verstand opende zijn oogen voor de onverantwoordelijke lichtvaardigheid, waarmede hij, zonder zijn verstand te raadplegen, slechts luisterende naar zijn gevoel, zijn overwinnaar den oorlog had verklaard. De worm, die niet sterft, ging toen knagen aan zijn geweten, en bleef daaraan knagen te Chislehurst, waar de onttroonde keizer verlaten stierf.

En dan Bismarck, van wien ieder in deze dagen spreekt. De ijzeren kanselier, die drie groote oorlogen overwinnend had gevoerd, die gansch Duitschland één en groot had gemaakt, die geheel Europa beheerschte,

Sluiten