Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blikeinsche partij ; we zagen er reeds de symptomen van bij de Bering-zee-kwestie. Amerika ging zich bemoeien met den Grooten Oceaan en zijne eilandenwereld, die tot dusver nauwelijks bij eenig werelddeel gerekend was, maar ook zeker niet tot de twee Amerikaansche continenten behoorde.

Het eerste bleek dit op de S a m o a - e i 1 a n d e n. Daar had de Unie reeds sinds 1878 een kolenstation verworven en daar woonden ook een aantal Amerikaansche zendelingen en planters. Maar men vond er tevens Engelsche en Duitsche kolonisten, speciaal in het district Apia. In het inlandsche bestuur heerschte anarchie en men had zich gedrongen gezien, om het district van Apia onder de jurisdictie der Engelsche, Duitsche en Amerikaansche consuls te stellen. De samenwerking liet echter te wenschen over, vooral omdat men Duitschland, wegens zijne houding aldaar, verdacht van annexatie-plannen.

In April 1886 was nu de Amerikaansche consul zoo vrij, het protectoraat der Vereenigde Staten over de gansche Samoa-groep af te kondigen; maar zijne regeering, voorzichtig vooral tegenover Engeland, keurde deze voorbarige daad niet goed. Een internationale commissie van onderzoek werd uitgezonden, doch kwam ook niet tot overeenstemming. Eindelijk besliste een conferentie te Berlijn in 1889, dat geen van drieën eenig uitsluitend protectoraat zou voeren; de eilanden bleven „onafhankelijk onder gemeenschappelijk toezicht". Dit condominium bleef onder veel gehaspel bestaan tot 1 899, toen de mooi gelegen eilandengroep onder de drie mogendheden verdeeld werd. De Unie kreeg Tutuila met de haven Pago-Pago. In deze gansche kwestie was weer gebleken, dat Amerika en Engeland betrekkelijk geen groote moeite hadden om tot een vreedzaam resultaat te komen.

Onderwijl was er een gansch andere, tragi-komische geschiedenis afgespeeld op de Sandwich-eilanden. Deze mooie en vruchtbare groep, indertijd ontdekt door den beroemden Engelschen reiziger Cook, lag „niet meer dan 4000 KM." van San Francisco, op den weg naar de Samoaeilanden en Australië, en ook op de route naar Japan en Indië. 123

Sluiten