Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Radja nami, Ama ni Holing! dat is: Wees gegroet onze koning enz.

Vol vreugde zeide hij: U kent mijn naam nog! — Onder muziek en vreugdeschoten bracht hij ons in zijn dorp. Er werd een buffel geslacht, muziek gemaakt en gedanst.

In de vrije of onafhankelijke Battalanden is elk dorp eene vesting met wallen en grachten omgeven. — Buren leven met buren dikwijls jaren lang in vijandschap, vaak om eene kleinigheid. Toen ik er kwam leefde Ama ni Holing met een koning Dja Moeda in zulk een toestand en vond ik allerlei kleine veeten te Pangaloan en Sigompoelan.

Met Gods hulp gelukte het ons, de vijandige partijen met elkander (e verzoenen, en toen zetten wij onzen tocht voort naar Silindoeng, vandaar naar Sigottom en Pangariboean.

In Silindoeng gelukte het ons echter niet, twee oorlogvoerende koningen met elkander te verzoenen namelijk Ompoe Tjoboe en Ompoe ni Mabe. Deze hadden wederkeerig reeds vele van elkanders onderdanen verslonden en vele lagen als gevangenen in den stok. Wij stelden hun voor, op een onzijdig terrein met ons samen Ie komen om over vrede te spreken; maar hun beider antwoord was: als u ons de vrijheid geeft, onze vijanden te verslinden, dan zullen wij daar komen.

Natuurlijk konden wij die vrijheid niet geven, en moesten hen tot ons leedwezen zóó verlaten. Ongeveer, twaalf jaar later werd ik uitgenoodigd te Silindoeng Pansoer na pitoe bij de inwijding eener kerk tegenwoordig te zijn. Onder de schare Batta's, die ik daar vond, zag ik tot mijne verbazing die Iwee vijandige vorsten naast elkander zitten. Ik zeide tot hen: Wel, herinnert gij u nog, hoe het voor eenige jaren tusschen 11 was? — Ja, anlwoordde de vroe-

Sluiten