Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blijven bekleeden onder de geloofshelden, waarvan de geschiedenis der nieuwere Zending gewaagt.

Het spreekt wel van zelf dat zij, die de politieke belangen hadden te behartigen, gaarne van de ervaring en van den raad van zulk een man profiteerden. Men mag dan ook veilig aannemen dat het woord van Chalmeks van invloed is geweest op hetgeen Engeland in die dagen tegenover Nieuw-Guinea heeft gedaan. Vanuit Australië, en bepaaldelijk van uit Queensland, sloeg men begeerige blikken naar het rijke eiland. Vreezende dat een verzoek om Nieuw-Guinea te mogen annexeeren in Londen zou worden afgewezen, besloot men de Regeering van het moederland voor een fait accompli te plaatsen, vertrouwende dat, wanneer de annexetie eenmaal had plaats gehad, men wel de goedkeuring daarop zou ontvangen. Ditmaal echter bleef Engeland weigeren; het verklaarde de annexatie nietig, maar ging in 1884 er toe over rechtstreeks vanuit Engeland het protectoraat af te kondigen, maar nu niet over geheel het nog onbezette gedeelte van Nieuw-Guinea, maar slechts over ongeveer de helft daarvan. Merkwaardig is te lezen wat Chalmers zelf daarvan vertelt in de voorrede van zijn boek getiteld: Pioneering in New-Guinea. Wij lezen daar het volgende:

»We accompanied all the Government Expeditions along the coast, and may fairly claim to have done a good part of the work of making thoroughly clear to the natives the meaning of what would otherwise have been to them dumb show. They now comprehend what the hoisting of the flag and the reading of the Proclamation meant. At the same time, we are bound to say, that unless Great Britain does her part in the way we have sought to indicate in the chapters devoted to the Annexation, our influence in New Guinea cannot fail to be hurtful. The

Sluiten