Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bekeerde volksgenooten. Men krijgt den indruk dat hier, misschien soms wat enghartig (zoo worden b.v. polygamisten gedwongen al hun vrouwen op één na weg te sturen) maar in elk geval zeer degelijk en met groote toewijding wordt gearbeid. De Neuendettelsauer zending op Nieuw-Guinea wordt niet zonder reden als een der meest hoopvolle beschreven.

Alvorens van dit belangrijk arbeidsveld af te stappen, veroorloven wij ons het onderstaand bericht van zendeling Keiszer uit „De Nederlander" van 23 Juli over te nemen :

Op een Zondag des vorigen jaars had hij gesproken over den plicht tot getuigen, en gezegd dat ieder Christen moest schijnen als een licht in de duisternis des heidendoms, en deze woorden troffen vier jonge mannen in het hart. Dienzelfden avond ontmoette een hunner, Fungmo genaamd, zijn vriend Kupa en wenkte hem afzonderlijk. Poen zij alleen waren, zeide hij: „de preek van dezen morgen heeft mijn hart brandende gemaakt," waarop de ander antwoordde: „zoo gaat het met mij ook". Toen ze er verder over spraken, dat ze gaarne als Evangelieboden dieper landwaarts in wilden gaan, waar nog alles in heidensche duisternis verkeerde, kwam de vraag: „maar zal de Zendeling ons aannemen, als we ons aanbieden?" De een zeide: „als hij eens tot ons zegt: maar ge zijt zelf nog pas van het heidendom bekeerd, hoe wilt ge dan anderen prediken," waarop de ander antwoordde: «ik heb al eens aan de zendeling gezegd, dat ik tot geheel onwetenden wilde gaan, doch hij heeft mij reeds afgewezen, maar nu laat ik mij niet meer afwijzen». Toen kwam het bezwaar dat ze beiden reeds een vrouw hadden, en een hunner zelfs twee kinderen. Ze besloten toen om nog eenige dagen te wachten, om zich zeiven te beproeven,

Sluiten