Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

of hun hart getrouw bleef aan het opgevatte voornemen.

Eenige dagen later waren twee andere vrienden bij elkaar en vroeg de een onverwachts aan de ander: „denkt ge dat de zendeling mij als helper zou willen aannemen? Verwonderd antwoordde zijn vriend: „Wat wilt gij naar de heidenen gaan, dat wilde ik ook, hoe heerlijk, dan zijn wij met ons beiden." Doch ook bij dezen kwam twijfel of ze aangenomen zouden worden, want de een kon lezen nog schrijven, en de ander alleen lezen. Weer een paar dagen later, besloot dit tweetal om den reeds genoemden Fungmo met wien ze beiden bevriend waren, in hun vertrouwen te nemen, en toen ze ontdekten, dat alle vier hetzelfde voornemen koesterden, besloten ze om reeds Zaterdagavond gezamenlijk naar den zendeling te gaan. Maar toen ze daar voor hem zaten, durfde geen van allen te beginnen, doch eindelijk nam Kupa, die de meestbespraakte was, bet woord. De zendeling verheugde zich zeer over deze wakkere jonge mannen maar wilde ze eerst toch wat beproeven; daarom vraagde hij, nadat Kupa had uitgesproken: „Ja jongens, maar wat is uw bedoeling, voor hoeveel maanden wilt ge naar het binnenland trekken?" Ze keken elkaar aan, maar niemand wist, wat hierop te antwoorden. Toen wendde de zendeling zich weer tot den woordvoerder en zeide: „zeg maar ronduit hoe ge er over denkt." „Ik dacht, daar we elkaar in den hemel toch weervinden, ook wanneer we op aarde gescheiden zijn, zouden we dan niet bereid zijn ons gansche leven onder vreemde door te brengen ?" Dit antwoord had de zendeling nauwelijks durven verwachten; hij nam dus de vier mannen met blijdschap aan, nadat hij gehoord had, dat ook hunne vrouwen bereid waren om hen te vergezellen.

Hoe groot was de verrassing der gemeente, toen haar op Paasch-Zondag het besluit der vier mannen door den

Sluiten