Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

baai, het blijkt nog niet dat deze werkelijk is bezocht.

Er is natuurlijk in deze Roomsche Zending wel veel dat ons tegen de borst stuit. Zoo b. v. wanneer wij lezen dat pastoor Le Cocq d'Armandville op een zijner reizen, die overigens geen enkel resultaat had, zoo maar eens 73 kinderen doopte. Telkens vinden wij met blijdschap vermeld dat het den een of anderen Missionaris gelukt is kinderen te doopen, zonder dat er van toenadering tot het Christendom van de ouders ook maar iets blijkt. Intusschen, op het Roomsche standpunt staande is een dergelijke gedragslijn alleszins verklaarbaar. En dan moet verder gezegd worden, dat er in de berichten van sommige paters, vooral van degenen die in de nabijheid van Merauke arbeiden, nu en dan een toon wordt aangeslagen, die ons weldadig aandoet. Er is in dit opzicht nogal verschil tusschen de missionnarissen. De eene vertelt dat hij weinig „lol" had toen door een geweldigen wind zijn kerk omviel, en het dak van zijn keuken wegwoei. Een ander spreekt echter over de groote moeilijkheden waarmede hij te kampen heeft bij zijn pogingen om het hart van den inlander te treffen, en citeert met instemming woorden van de broeders Duijmaer van Twist enA. C. Kruyt. De werkwijze der paters vertoont overigens wel eenige overeenkomst met die van onze Protestantsche Zendelingen. Zij stichten scholen, richten filialen op waar zij inlandsche catecheten aanstellen, die zij geregeld bezoeken. Uit den aard der zaak hebben zij een veel grooter Europeesch personeel noodig dan wij. Immers in het RoomschKatholicisme concentreert zich alles om den openbaren eeredienst, en daarin is het misoffer hoofdzaak. Nu hebben de Roomschen hier, gelijk ook op andere zendingsposten, wel inlandsche catecheten, maar nog geen inlandsche priesters. Ieder die iets van de zending weet zal dit

Sluiten