Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leven beroofd. Krumm riep daarom de voornaamsten tezamen en wees hen op het slechte van hun gedrag. Hij sprak ernstig met hen en zijn woord bleef niet geheel zonder indruk, maar veel hielp het toch ook niet. Toen hij weer weg was, ging men op dezelfde wijze voort en deed alsof er geen zendelnig was. Ja, het was dit dorp, dat het langst gesloten bleef; dat nog tegenstand bood, toen alle anderen zich voor den invloed van het Evangelie geopend hadden.

Toch ging ook hier de deur open en wel op merkwaardige wijze. Eén der vijandigste hoofden kwam te sterven. Nog vóór hij den laatsten adem uitblies had hij zijn kinderen ernstig vermaand toch trouw te blijven aan de leer der vaderen en de offers voor hem niet na te laten. En de kinderen hadden het beloofd, want ook zij waren heidenen en wilden heidenen blijven. De oudste zoon volgde den vader op en alles ging naar wensch. Maar de vrouw van het nieuwe opperhoofd werd krank en leed ondragelijke pijnen. Wel werden de tooverpriesters erbij gehaald, wel werd er zeer getrouw geofferd, in één woord, wel werd al het mogelijke gedaan, wat het heidendom aan de hand deed, maar dat alles hielp niet. Het lijden van de arme vrouw werd grooter, en de dood scheen het einde te zullen worden. De vrouw zelf bad toch naar den toea gebracht te worden of althans dien te halen. Hij kon helpen. Maar de bloedverwanten en de anderen raadden dat ten sterkste af. Zij hadden een anderen voorslag. Zij zeiden: Laat uw vrouw liever sterven; wij zullen geld bij elkander leggen, en gij kunt u een nieuwe vrouw koopen." Deze vriendelijke raad ging echter zelfs dit heidensch hoofd te ver. Of hij nog te veel van zijn vrouw hield, dan wel te weinig zijn vrienden vertrouwde is moeilijk uit te maken, maar dit is in elk geval zeker, dat

Sluiten