Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gebrek niet voorkomt, in het gestelde geval dus door paring met een dier met een normalen, goed gebouwden rug, verholpen kan worden.

4. De fokmethoden. Onder fokmethode verstaat men den weg dien de fokker bij de keuze der te paren dieren volgt om het doel, dat hij met het fokken van vee beoogt, te bereiken.

Twee wegen kunnen daarbij worden ingeslagen, die men onderscheidt als

A. Reine teelt of aanfokken in hetzelfde ras en

B. Kruisen, waarbij men twee dieren van verschillend ras met elkander laat paren.

Als bijzondere methoden kunnen bij beide nog worden onderscheiden :

C. Het doorfokken en

D. De Familieteelt.

Aangezien het begrip ras, zooals wij gezien hebben, niet altijd even ruim wordt genomen, volgt hieruit dat ook het begrip kruisen niet altijd even ruim wordt opgevat en de een het reeds kruisen zal heeten, wat een ander nog aanfokken in hetzelfde ras noemt. Met name is er in dit opzicht verschil tusschen Engeland en ook hier te lande, waar het begrip kruisen ruimer genomen wordt en Duitschland, waar men het minder ruim neemt. Wenschelijk is het echter dit begrip niet al te ruim op te vatten en te beperken tot het paren van dieren, die èn door afstamming èn door verschil in eigenschappen in typisch karakter van elkander verschillen.

A. Reine teelt of aanfokken in hetzelfde ras. Deze methode wordt meest algemeen gevolgd bij de landrassen en ook bij de goed doorgefokte en daardoor min of meer constant gewordene fokrassen, zooals die in verschillende landen, met name in Engeland, worden aangetroffen.

In het algemeen wordt bij het volgen van deze methode dus aangenomen, dat men te doen heeft met dieren van gelijke afstamming en fokrichting en die tot één ras, slag of stam behooren welke, door uitsluiting van vreemde invloeden, sedert tal van jaren zuiver zijn gehouden.

Naar den graad van overeenkomst der te paren dieren kan

Sluiten