Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dagelijksch leven aan ons merken kan, dat wij nog zoo geleerd zijn. Politiek, kunst, maar ook sport, gezellig verkeer, ontspanning, vinden in ons getrouwe dienaren."

„Het is wel heerlijk," zeide ik, „zoo zijn leven te kunnen verdrie-, vierdubbelen."

«Dat is het ook," antwoordde hij. „En waarom zouden wij niet? Juist de wetenschap leert ons, dat kennis maar een deel van het leven vult, dat ook andere uitingen van den tijdgeest onze volle aandacht verdienen. Kennis alleen laat zoo onvoldaan. Naar alomvattende veelzijdig-' heid streven wij. De belangen van den staat, zijne inrichtingen en partijen, politieke vraagstukken gaan ons evenzeer ter harte. Voor de kunst voeden wij eene meer dan platonische liefde. Dat wij gezondheid en oefening des lichaams een deel van onzen tijd wijden, spreekt wel vanzelf bij ons, die het menschelijk lichaam en zijne eischen, de natuur en hare wetten kennen. En is het geen groote vooruitgang, dat wij van onze studeerkamer en ons laboratorium niet langer eene kloostercel maken, maar ons telkens begeven in het gezellig verkeer en dan zoo jong, zoo los en vroolijk kunnen zijn als studenten. Ja, het is in dat opzicht een heerlijke tijd. „Nil humani. . . ." enz. Wij mogen nu met eene wijziging van Tartuffe's woord zeggen: „pour être savants , nous ne sommes pas moins hommes". Niet langer bewandelen wij één engen weg, alle paden begaan wij, alle dingen staan ons open, wij willen alles kennen, genieten en waardeeren."

Sluiten