Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En o, wat genot is dat, elkander het verhaal te vertellen , de hoofden voorovergebogen, de lippen gespitst; elkander het schandaaltje toe te werpen als een bal, om er mede te spelen en het dan verder te stooten; zich te verdiepen in alle bijzonderheden, de kleuren nog wat dikker opleggend, van alle zijden de belangwekkende zaak beziende en er niet van afstappend vóór men er zich aan vol gezogen heeft. En zoo, als de kat met de muis, spelen de menschen met iemands goeden naam. 1

Even reddeloos, even doodelijk. De gevolgen van den laster zijn zoo huiveringwekkend, omdat hij verborgen is en geen schepsel zich tegen hem kan verweren. Wij bedenken het niet — maar één lasterlijk woord, in onbewaakte ure onzen lippen ontgleden, kan eens menschen eer en goeden naam voor altijd wegrooven. Jaren lang moet er aan worden gebouwd — één oogenblik is in staat het gebouw neder te halen. Geen vergif is doodelijker dan dit. Geen besmettelijke ziekte velt zooveel slachtoffers. Ook de laster heeft zijn tienduizenden verslagen. Ongewaarschuwd , onbeschermd , argeloos wandelt het slachtoffer zijnen weg. Hij doet zijn werk, hij heeft vrouw en kinderen lief, hij lacht, hij vindt het leven schoon. De rampzalige! Hij hoort niet, dat rondom hem gefluisterd wordt. Hij ziet de blikken niet, op hem gericht. Hij vermoedt niets van den argwaan,

1. Wien komt hier niet voor den geest de treffende teekeningenserie „Laster" van Alexander Verhuell?!

Sluiten