Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

grooter worden. Ik verbeeld mij , dat mijn smaak minder wordt en om je de waarheid te zeggen, maak ik mij een weinig ongerust. Ik dacht eerst aan tongblaar, wat menschen ook kunnen krijgen, zooals gij weet. Maar nu, ik weet niet, de pijnen waren vannacht zoo heftig en de tong ziet er zoo mal uit. . . je hoort tegenwoordig zooveel van tongkanker. . . onze meid had gisteren een verhaal van de vrouw van den melkboer, die er mede in het ziekenhuis lag, om geopereerd te worden. Je zult het wel gek vinden, maar ik kan er niet van werken, en ik was zoo heerlijk bezig, het vlotte zoo goed..." En zenuwachtig de kamer op en neer loopend, bevoelde hij voortdurend de ongelukkige tong en kneep erin, om te onderzoeken, of zij bijzonder gevoelig was.

„Hebt gij den dokter al geraadpleegd?" vroeg ik, om belangstelling te toonen, ofschoon ik reeds uit ondervinding wist hoe de vork in den steel zat.

„Ochzeide hij, „gij weet hoe dat is. Hij kan zoo fijntjes lachen, als ik bij hem kom. Dat is sinds die geschiedenis, gij weet wel, met mijn nieren."

Ik herinnerde mij, dat hij vóór ongeveer een maand ook een vlaag van wanhoop had gehad. Zijne nieren waren zonder twijfel aangedaan. Zoodra hij 's morgens wakker werd, voelde hij dezelfde jengelende pijn onder tegen de ruggegraat, en hij had in Brockhaus nageplozen , waar de nieren zich bevinden. Juist daar was die pijn. Daarbij eene voortdurende loomheid in de beenen en ook andere verschijnselen, die zeker op nierziekte wezen. Ik

Sluiten