Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bijzondere. Belangrijk, gelijk ik zeide, alleen maar voor die Lieuwkje hebben gekend en hare ouders. Heelemaal geen novelletje, maar voor haar schrikkelijke werkelijkheid. De oude geschiedenis; alleen de personen wisselen. In haar geval was het een officier geweest, een tweede luitenant, en verder was alles gegaan, zooals het altijd gaat: eene ontmoeting des avonds, een praatje, eenc wandeling, veel mooie woorden, gretig aangehoord en gaarne geloofd, goede voornemens des ochtends en gedachten aan huis, maar des avonds alleen de vreugde van het oogenblik, de opwinding van het gevleid worden , verliefdheid , dwaas , onvoorzichtig, maar zoo natuurlijk en onergdenkend; al langer wandeling, inniger omhelzing bij het afscheidnemen; eene lange uitgang op een vrijen Zondag. En eindelijk de ellende, de ontdekking , het weggejaagd worden door mevrouw in haren toorn, de reis naar huis, de thuiskomst. Eene ontzetting voor de ouders, een donderslag aan hunnen helderen hemel, de schande over hun eerlijk hoofd.

Zoo hebben wij alles gehoord. En ook nog later, dat Lieuwkje's kind geboren was, met tranen ontvangen, beeld van die schande, die deze menschen zóó diep voelden, dat zij het hoofd niet meer hebben opgericht, dat zij hunne buren niet meer durfden aanzien, dat hunne levensvreugde voor goed gevloden was. Toen het kind eenige maanden oud was, was er van de oude Lieuwkje eene bleeke, vroegverflensde vrouw geworden. Zij had geen zelfmoordplannen , zij droeg hare schande

Sluiten