Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ningen en ernstige muziek spelen. In het tweede jaar inogen tentoonstellingen en lezingen worden bezocht. Twee maanden voor het einde van den rouwtijd zijn concerten en kleine dmertjes geoorloofd. Na het einde kunt gij naar soirees gaan, maar zonder dansen, en naaide opera. Totdat eindelijk het volle leven weder is toegestaan en gij als eene dame du ton uwe smart hebt gedragen. Hoe zegt tante Martha de Harde? „Bekruisen en zegenen zou-je je." En ik hoop, dat onze jonge dames niet gediend zullen zijn van deze voorschriften over in soirees en jours en emmertjes afgedeelde droefheid.

Ik hoop ook, dat zij de mannen door wat beteren bril zullen bezien. Wij hebben het al hard genoeg te verantwoorden. De schrijfster van dit handboek springt wonderlijk met ons om. Als wij b. v. in eene tram eene vriendelijkheid bewijzen aan eene vreemde dame, dan zijn wij „beste mannetjes" en wij mogen hoffelijk en vriendelijk worden bedankt. Maar als wij bij de kerkelijke huwelijksinzegening in den kring zitten , dan hebben wij een glimlach om de lippen en de vrouwen een traan in 't oog, omdat wij en zij wel weten wat het lot is der gehuwde vrouw , en dat mishandeling en berooving van eigendom door den man op de vrouw vrij mogen worden gepleegd. En daar wij, bij de inzegening , daaraan denken , zitten wij , aterlingen , te lachen , maar de dames schreien. . . om het offer met den mirtekrans. Vandaar ook waarschijnlijk dat, terwijl van het bruidsmeisje in functie overal lach en scherts wordt

Sluiten